Qəbilə
Mənası: Ərəb dilinə məxsus sözdür. Qohumluq əlaməti ilə insanların birgə yaşaması, yəni “toplum” deməkdir. Tayfadan kiçikdir (tayfa – qəbilələrin birləşməsi). Qəbilə anlayışı ümumiyyətlə, qohumluq əlaqələri ilə bir-birinə bağlı olan və ümumi əcdadı olan insanların birliyini ifadə edir. Bu birlikdə sosial, mədəni və bəzən siyasi təşkilatlanma da müşahidə oluna bilər. Qəbilənin ölçüsü və təşkili müxtəlif tarixi dövrlərdə və müxtəlif coğrafi bölgələrdə fərqlənə bilər.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası əsasən Ərəb dilinə dayanır. “Qəbilə” sözünün əslində qohumluq və birgə yaşamaqla bağlı olan kökdən törədiyi düşünülür. Ərəb dilindəki əlaqədar sözlərin araşdırılması sözün tam mənşəyini aydınlaşdırmağa kömək edə bilər. Azərbaycan dilinə Ərəb dilindən keçmişdir və tarix boyu sosial təşkilatlanmanın təsvirində geniş istifadə olunmuşdur.