Qalın
Mənası: Həcmi, qalınlığı, eni və ya qalınlığı böyük olan; yoğun, sıx, qatı, incənin əksidir. Müxtəlif kontekstlərdə müxtəlif mənalarda işlənə bilər: məsələn, qalın ip, qalın kitab, qalın səs, qalın meşə. İnsan üçün istifadə olunarkən bədən quruluşunun möhkəm və əzələli olması mənasını verir. Bundan əlavə, qalın sözü həmçinin axmaq, ağılsız, anlamaz mənalarında da istifadə oluna bilir. Bu mənada sözün ironik bir tərzi var.
Mənbəyi: Söz qalaq sözü ilə kökdaşdır. Etimoloji kökü qədim "qal" etimonuna dayanır. "Qal" əsasına "-ın" sər-in qəlibi əlavə olunmaqla əmələ gəlmişdir. Antonimi "nazik" və ya kontekstdən asılı olaraq "yuxa" sözü hesab oluna bilər (qalın-nazik antonim cütü dəqiq bir antonimlik təşkil edir, qalın-yuxa isə məna köçürməsi ilə bir qədər fərqli bir antonomik münasibət ifadə edir).