Qafiyə
Mənası: Ərəbcə mənşəli bir sözdür. Şeir və ya nəsrdə səsləşən, eyni və ya oxşar sonluqlar. Cəm forması "qəvafi"dir. Şeir bəndlərinin son sözlərinin və ya sətirlərinin səs uyğunluğu.
Mənbəyi: Sözün əsas kökü olan قَفَا (qəfə) fərdi və ya qrup halında birinin ardınca getmək, izləmək, təqib etmək mənasını verir. Bu kökdən törəyən قَافِيَة (qāfiyah) isə "ardınca gələn şey", "izləyən şey" mənalarını ifadə edir. Şeir bəndlərinin sonluqlarının səs uyğunluğu bu məna ilə əlaqələndirilə bilər, çünki bir-birini izləyən sətirlərin oxşar səslənməsi "izləmə" konsepsiyasını əks etdirir. Beləliklə, "qafiyə" sözü ədəbiyyatda səs uyğunluğunu ifadə etmək üçün bu kökdən məcazi mənada istifadə olunmağa başlayıb.