Qabıq
Mənası: 1. Bitki gövdəsinin, meyvənin və ya toxumun sərt xarici örtüyü; 2. (məc.) Nəyisə örtən, əhatə edən sərt və ya möhkəm qat; 3. (məc.) Zahiri görünüş, xarici qabıq.
Mənbəyi: Sözün kökü "qab" felindən törəmişdir. "Qabamaq" feli "örtmək", "əhatə etmək" mənalarını verir. "-ıq" şəkilçisinin əlavə olunması ilə isə "qab" feli isim halına keçmişdir və "qabıq" sözünü meydana gətirmişdir. Bu etimoloji inkişaf, sözün "dış örtük" mənasını daşıdığını göstərir. Sözün qədim türk dillərindən gəldiyi güman edilir və tüklənmə, örtülmə mənalarını əks etdirən köklərlə əlaqələndirilə bilər.