Kərpic
Mənası: Qədim forması "qırbiş" şəklində olub, "qır" "torpaq", "gil" mənasını verir, "biş" isə "bişirmək" mənasındadır. Kərpic "odda bişirilən (qurudulan) torpaq, gil" anlamını ehtiva edir. Bu, günümüzə qədər gəlib çatmış, inşaatda istifadə olunan, müxtəlif formalarda və ölçülərdə istehsal edilən bərk materiallardan biridir. Müxtəlif materiallardan, əsasən gil və su qarışığından hazırlanır və sonra bişirilərək möhkəmləndirilir. Kərpicin ölçüsü və forması istifadə sahəsindən asılı olaraq dəyişə bilər.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası qədim türk dillərindən gəlir. "Qır" və "biş" komponentlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Qır" sözü "torpaq", "gil" mənasında olan köhnə bir türk sözüdür. "Biş" isə "bişirmək", "qurutmaq" mənalarında istifadə edilən bir fe'ldir. Beləliklə, kərpic sözünün kökü türk dilindəki bu iki əsas elementə dayanır və uzun illərdir ki, Azərbaycan dilində istifadə olunur. Qırbiş formasının zaman keçdikcə kərpic formasına çevrilməsi fonetik dəyişikliklərlə əlaqədardır.