Kar
Mənası: Qulaq eşitməyən, eşitmə qabiliyyəti olmayan şəxs. Söz həmçinin məcazi mənada, nəyisə eşitməmək, başa düşməmək mənasında da işlədilə bilər. Məsələn: "O, mənim sözlərimi kar qulaqla dinlədi".
Mənbəyi: Alman dilindən keçmişdir. Almanca "kar" sözü ("küpə") qədim yüksək alman dilindən (ahd. *char*) gəlir və kökü proto-german *kʰar- (qulaq kimi duyğu orqanının pozulması, həmçinin lal olmaq) sözündəndir. Bu kökün proto-hind-Avropa dilinə qədər izini sürmək mümkündür, lakin əlaqəli sözlərin mənası dəqiq müəyyən edilməmişdir. Azərbaycan dilinə alman dilindən təsirlənmə nəticəsində daxil olmuş və mənası əsasən eşitmə qabiliyyətinin olmaması ilə bağlı qalmışdır.