Kar
Mənası: Qulaq eşitməyən, eşitmə qabiliyyəti olmayan şəxs. Eşitmə qabiliyyətinin olmaması səbəbindən səsləri eşitməyən və ya zəif eşidən insan.
Mənbəyi: Söz fars dilindən keçmişdir. Azərbaycan dilində "kar" sözünün fonetik yaxınlığı olan və eşitmə ilə əlaqəli digər sözlər mövcuddur. Bunlara "tonok" (глухой - rusca "kar", "sağırdı"), "tondor" (оглушать - rusca "kar etmək", "sağırlıq salmaq"), "ton" (оглохнуть - rusca "kar olmaq", "sağırlıq tutmaq") və "qulaqyok" (qulaqsız) kimi sözlər misal göstərilə bilər. Bu sözlərin etimoloji əlaqəsi araşdırılmağı tələb edir, lakin onların semantik yaxınlığı "kar" sözünün mənasını daha aydınlaşdırır və eşitmə qabiliyyətinin olmaması ilə əlaqəli bir sıra ifadələrin Azərbaycan dilində mövcud olduğunu göstərir. Fars dilindən keçməsinə baxmayaraq, bu sözün kökündə daha qədim türki mənşəli bir əsasın da ola biləcəyi ehtimalı var, bu məsələ əlavə tədqiqatlar tələb edir.