İsti
Mənası: Yüksək temperaturu olan, soyuq olmayan; işıq, ilıq, his, isinmək, ilğım kimi kəlmələrlə qohum olan və onlarla əlaqəli mənaları əhatə edən bir söz. İsti hava, isti su, isti yemək, isti münasibət kimi ifadələrdə istifadə olunur. Həm fiziki temperaturu, həm də mənəvi istilik, mehribanlıq mənasında işlədilə bilər.
Mənbəyi: Söz işıq, ilıq, his, isinmək, ilğım kimi kəlmələrlə qohumdur. Türk dillərinin bəzilərində həmin sözlər yılıq və çılıq, yışıq (və ya cışıq) formalarında da mövcuddur. Bu qohumluq sözün kökünün qədim türk dillərindəki bir proto-sözə gedib çıxdığını göstərir. Daha dəqiq etimoloji təhlillər bu kökün Proto-Türk dilindəki müəyyən bir fonetik formadan törədiyini müəyyənləşdirməyə imkan verir (burada konkret proto-söz göstərilməlidir, əgər mövcuddursa). Araşdırmalar sözün mənasının zamanla inkişaf etdiyini və həm fiziki, həm də metaforik mənalar qazandığını göstərir.