İrin
Mənası: Çürüymə prosesində yaranan, adətən sarımtıl-yaşıl rəngli, qatı maye. Yaranın, xəstəliyin əlaməti kimi meydana çıxan patoloji sekresiya. Çirkli, ifrazatlı maye.
Mənbəyi: Söz kökü olan "ir" (çirk, çürümə) hissəsindən əmələ gəlmişdir. "İrimək" (çürümək, irinləmək) feili də bu kökdən törəmişdir. "İrin" sözü "irimək" feilindən sərin qəlibi (səs dəyişməsi yolu ilə) əmələ gəlmişdir. Başqa sözlə, "irimək" feili ilə semantik və morfoloji əlaqədədir. Bu, sözün qədim türk dillərindən miras qaldığını göstərir.