İrin
Mənası: Yara və ya bədənin digər hissələrində infeksiya nəticəsində əmələ gələn, adətən sarımtıl-yaşıl rəngdə, qatı maye. Kök ir (çirk) hissəsidir, ondan irimək (гнить) feili düzəlib. İrin irimək feilindən sərin qəlibi üzrə əmələ gəlib.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası türk dillərinin kökü ilə bağlıdır. "İr" kökü "çirk", "pislik" mənalarını ifadə edir və "irimək" (çürümək, çirklənmək) felindən törəmədir. "İrin" sözü "irimək" felinin sərin qəlibi əsasında əmələ gəlmişdir. Bu, sözün əsasının çürüntü, parçalanma və infeksiya ilə əlaqəli olduğunu göstərir.