İlk
Mənası: İlgək tipli sözlərlə qohumdur, “sonra gələnləri özünə ilişdirən”, yəni başlanğıcı, əvvəli bildirən söz. Başlanğıcı, əvvəli, öncəsini, ilk növbədə olanı ifadə edir. Həmçinin, bir sıra, ardıcıllıq içərisində əvvəl gələn, öncə olan mənasında da işlənir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası ilə bağlı fikirlərə görə, "İlk" sözü "ilik" sözü ilə qohumdur. "İlik" sözünün kökü “il-”, "ilişmək" felindən törəyir. Bu baxımdan, "İlk" sözü "sonra gələnləri özünə ilişdirən", yəni başlanğıcı təmsil edən kimi izah edilə bilər. Başqa bir fikrə görə isə, sözün kökü daha qədim türkcə köklərlə əlaqələndirilə bilər. Əlavə tədqiqatlar bu qohumluğu daha dəqiq müəyyən etmək üçün lazımdır. Bəşir Əhmədovun fikrincə, əsli "ilik" kimi olub.