Əyləncə
Mənası: Zövq və maraq gətirən, vaxtın xoş keçməsini təmin edən hərəkət, hadisə və ya fəaliyyət. Qədim forması "ilincü" kimi olub. Adamın bir şeyə bağlanması, maraqlanması və ya həvəslənməsi ilə əlaqədardır. Əyləncə həmçinin, bir növ bağlılıq, insanı özünə cəlb edən və diqqətini çəkən bir şey kimi də başa düşülə bilər.
Mənbəyi: Sözün qədim forması olan "ilincü" kökünün "ilişmək" feili ilə qohumluğu güman edilir. "İlişmək" feili bir şeyə bağlanmaq, yapışmaq, maraqlanmaq mənasını verir. Beləliklə, "əyləncə" sözünün əsasında insanın bir obyektə, hadisəyə və ya fəaliyyətə maraqlanması, bağlılığı və bunun nəticəsində duyduğu xoş hisslər yatır. Bu əlaqə "ilincü" formasından aydın görünür. Sözün "əyləncə" formasına keçməsi zamanla fonetik dəyişikliklər nəticəsində baş vermişdir.