Əbdül
Mənası: Əbdül sözü ərəb mənşəli olub, "bədəl", "təbdil" kimi sözlərlə kökdaşdır və əsasən "əvəz edən", "yerini tutan", "qul" mənalarında işlənir. Həmçinin, "Allahın qulu" mənasında da istifadə olunur. Çox zaman ad kimi işlədilir və Allahın qulu olmağı bildirir.
Mənbəyi: Əbdül (əslində əbdal) sözü ərəb dilindən keçmişdir. Bədəl və təbdil sözləri ilə etimoloji bağlılığı vardır və bunların hamısı "əvəz etmək" fiilindən törəmədir. "Əbd" kökü "qul" mənasını verir və "əl" isə təyin bildirən ədatdır. Beləliklə, Əbdül sözü "Allahın qulu" kimi başa düşülür. Sözün cəm şəkli olaraq da istifadə olunması, bir çox qul və ya əvəzedici varlıqlar anlamını da özündə ehtiva edir.